System d'Alemberta w ruletce
Strategijŏ d’Alemberta w ruletce dodŏwŏ jednã jednostkã po przegranyj i ôdejmuje jednã po wygranyj.

Niy pokōnuje koła. To je nojłagodniyjszo z popularnych progresjistrategijŏProgresjŏKożdo regla, kero zmiyniŏ stawkã podug wcześniyjszych wynikōw. Ujymne progresyje podnoszōm jõ po przegranych, dodatnie po wygranych.Czytej cŏłość →: stawki rosnōm pōmału, ôbsuniyncia sōm postrzednie, a przewŏga kasyna ôstŏwŏ niytkniynto.
Przejdź bez system
Przegrano przesuwŏ ô jedyn krok w gōrã. Wygrano cofŏ ô jedyn krok.
Stawki i wyniki sōm podane w jednostkach bazowyj stawki.
System d’Alemberta w ruletce krok po kroku
Postŏw jednã jednostkãpieniōndzeJednostkaBazowo stawka, w keryj liczy system abo grŏcz. Progresyje ôpisuje sie w jednostkach, coby pasowały do kożdego stołu.Czytej cŏłość →. Przegrana: nastympny zakłŏd je ô jednã jednostkã wiynkszy. Wygrana: ô jednã myńszy, ale nikej pod jednã. To je wszyjsko. Wyobraź sie hojdawkã: kożdo przegrana przechylŏ stawkã ô zōmbek do gōry, a kożdo wygrana nazŏd. Pod systemym stoi wiara, iże wygrane i przegrane sie wyrōwnajōm, tōż stawka wrōci do bazowyj. Urok je w tym, iże kożdo para jednyj wygranyj i jednyj przegranyj przi sōmsiednich stawkach dŏwŏ +1 jednostkã: przegrana 3, wygrana 4, netto +1.
Jak wyglōndŏ sesjŏ?
Łagodnie, ze stawkōm, kero leziy do gōry. Skuli tego, iże przegranych je wiyncyj niż wygranych, 19 do 18 przi szansie prostyj, stawka w dłōgij sesji idzie pōmału do gōry. Stawka je nojwyższo wtedy, kej sie przegrywŏ, a niższo, kej sie wygrywŏ, tōż strzednio stawka w seryjach przegranych je wyższo niż w seryjach wygranych. Sesje sōm łagodniyjsze niż przi MartingalestrategijŏMartingaleProgresjŏ, kero podwajŏ zakłŏd po kożdyj przegranyj. Co robi, a czego niy, ôpisuje dziŏł Strategije.Czytej cŏłość →, z postrzednimi ôbsuniynciamipieniōndzeÔbsuniyncieSpadek ôd szczytu bankrollu do pōźniyjszego dołka w czasie sesji. Maksymalne ôbsuniyncie to je nojsrogszy taki spadek.Czytej cŏłość → i bez skały, a tracōm strzednio trocha wiyncyj niż granie stałōm stawkōmstrategijŏGranie stałōm stawkōmStawianie tyj samyj sumy w kożdym spinie. Pōnkt ôdniesiynio, z kerym sie porōwnuje kożdo progresjŏ.Czytej cŏłość →, bo strzednio stawka je wyższo.
- p10 −$500
- p25 −$500
- myjdiana −$500
- p75 −$500
- p90 −$500
Eli system d’Alemberta działŏ?
Niy. Wyrōwnano sesjŏ wygrywŏ, a sesje niy ôstŏwajōm wyrōwnane. Po w wygranych i l przegranych przi sōmsiednich stawkach wynik netto to w − l jednostek plus poprawka za plac na drabce. Jeźli w = l, wynik to akurat +w jednostek, co wyglōndŏ na zicher zysk. Haczyk je w tym, iże w = l niy je ôczekiwanym przipadkym: w 37 spinach spodziewŏsz sie 18 wygranych i 19 przegranych. Jedna przegrana wiyncyj przi stawce, kero wylazła na przikłŏd do 8 jednostek, kosztuje wiyncyj, niż dało ŏsiym par +1. Ôczekiwano wartość wychodzi −1/37 cŏłkowitego ôbrotupieniōndzeÔbrōtCŏłko suma postawiōno bez sesjã abo bez jakiś czas, razym z zaś postawiōnymi wygranymi. Tyż: handle, action.Czytej cŏłość →, tak jak musi.
Czamu krōtke sesje zwykle wygrywajōm?
Wyrōwnany przipadek je czyńściōm jednyj regli, kero ôbejmuje kożdõ sesjŏ. Niech D bydzie liczbōm przegranych minus liczba wygranych. Sesjŏ ô N spinach, kero sie zaczynŏ ôd jednyj jednostki, kōńczy sie wynikym (N − D²)/2 − D jednostek, dopōki niy wygrŏ żŏdyn zakłŏd za jednã jednostkã (po takij wygranyj stawka już niy mŏ kaj spaść niżyj). Przi D = 0 to je +N/2, to je +w z rozdziŏłu wyżyj. Kożdo przegrana wiyncyj liczy sie do kwadratu: po 100 spinach D rōwne 4 ôstawiŏ jeszcze +38 jednostek, D rōwne 8 ôstawiŏ +10, a D rōwne 10 dŏwŏ −10. Sōm przipadek rozrzucŏ D ô bez mała √N, to je ô dziesiyńć po 100 spinach, a w grze bez zerakołoZeroJedyno zielōno przegrōdka, kerõ niy pokrywŏ żŏdno szansa prosto, tuzin ani kolumna; źrōdło przewŏgi kasyna. Tyż: pojedyncze zero, 0.Czytej cŏłość → zyski moc wyrōwnanych sesji i straty kilku krzywych znoszōm sie akurat. Zero dodŏwŏ strzednio jednã przegranõ wiyncyj co 37 spinōw, a skuli tego, iże D je do kwadratu, jego koszt rośnie gibcij niż sesjŏ. Wiynkszość sesji do 100 spinōw kōńczy sie na plusie; strzednio nikej, a po kilkuset spinach wiynkszość sesji tyż przegrywŏ.
A jeźli go ôbrōcić?
Kōntra-D’Alembert, kerego tyż mianujōm ôdwrōcōnym d’Alembertym, dodŏwŏ jednostkã po wygranyj i ôdejmuje jednã po przegranyj. To je akurat zdrzadlane ôdbicie ôryginału. Dopōki niy przegrŏ żŏdyn zakłŏd za jednã jednostkã, sesjŏ ô N spinach kōńczy sie wynikym (D² − N)/2 + D jednostek, kaj D znaczy terŏz liczbã wygranych minus liczba przegranych. Wyrōwnano sesjŏ traci pōł jednostki na spin, a ino seryjŏ wygranych, kero fest przewyższŏ przegrane, dŏwŏ zysk. Wiynkszość sesji traci tōż trocha, a pŏrã wygrywŏ moc, na ôpak jak w ôryginale, a strzednio to te same 2,70% postawiōnych pieniyndzy.
Fto to bōł d’Alembert?
Jean le Rond d’Alembert, matymatyk i spōłredaktor Encyklopedii, twierdziōł w artykule z 1754 roku, iże po seryji ôrłōw reszka je bardzij prawdopodobno. Myliōł sie, a feler, kery nosi jego miano, to je ôdmiana złudzynio grŏcza. System d’Alemberta w ruletce nazwali ôd niego dopiyro pōźnij hazardziści, kerzi wierzyli w to samo. Ôn go niy wymyśloł i nojpewnij by go niy poprził.

Eli sōm inksze wersyje?
Kōntra-D’Alembert, ôpisany wyżyj, zachowuje sie jak łagodny system ParolistrategijŏParoliDodatnio progresjŏ: podwōj po wygranyj, zacznij ôd nowa po przegranyj abo po trzech wygranych po sobie. Tyż: ôdwrōcōny Martingale.Czytej cŏłość →. Niykerzi grŏcze dodŏwajōm dwie jednostki po przegranyj i ôdejmujōm jednã po wygranyj, co robi drabkã stromszõ i przibliżŏ jã do Martingale. Wszyjskie wersyje majōm tã samã ôczekiwanõ stratãmatymatykaÔczekiwano strataÔczekiwano wartość razy cŏłko postawiōno suma; strzednio strata za sesjã abo za jakiś czas.Czytej cŏłość → na jednostkã postawiōnyj sumy.
Symulatōr · D'Alembert
2 000 sesji zakładōw na szanse proste przi bankrollu $1 000.
Bazowo stawka $10 · limit stołu $500 · 100 spinōw na sesjõ
Jak czynsto przitrefiŏ sie seryjŏ przegranych
Szansa prosto na kole z jednym zerym przegrywŏ w 19 spinach na 37. Kożdy wiersz to je prawdopodobiyństwo, iże dano seryjŏ spinōw bydzie cŏłkym przegrano, i kwota, kerõ do tyj chwile stracił grŏcz, co używŏ systymu d’Alemberta, to znaczy podnosi stawkã ô jednõ bazowõ stawkã po kożdyj przegranyj.
| przegrane po rzyndzie | prawdopodobiyństwo | kole 1 na | strata do terŏz | nastympny zakłŏd |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 51,4% | 2 | $1 | $2 |
| 2 | 26,4% | 4 | $3 | $3 |
| 3 | 13,5% | 7 | $6 | $4 |
| 4 | 7,0% | 14 | $10 | $5 |
| 5 | 3,6% | 28 | $15 | $6 |
| 6 | 1,8% | 55 | $21 | $7 |
| 7 | 0,94% | 106 | $28 | $8 |
| 8 | 0,48% | 207 | $36 | $9 |
| 9 | 0,25% | 403 | $45 | $10 |
| 10 | 0,13% | 784 | $55 | $11 |
| 11 | 0,065% | 1527 | $66 | $12 |
| 12 | 0,034% | 2974 | $78 | $13 |
| 13 | 0,017% | 5792 | $91 | $14 |
| 14 | 0,0089% | 11279 | $105 | $15 |
| 15 | 0,0046% | 21965 | $120 | $16 |
Prawdopodobiyństwo to je 19/37 przemnożōne bez sia samo rŏz na kożdõ przegranõ, rachowane ôd jednego wybranego spinu. W dłōgij sesji je moc spinōw, ôd kerych tako seryjŏ może sie zaczōńć, tōż w ciōngu wieczora je ôna fest barzij prawdopodobno, aniżeli by wynikało z jednego wiersza.
Pytania
Niy mŏ skały, tōż je nojłagodniyjszōm ujymnōm progresjōm. Niy je tańszy ôd granio stałōm stawkōm; je trocha droższy.
Ino limit stołustōłLimit stołuNojmyńszy i nojsrogszy dozwolōny zakłŏd. To maksimum zatrzimuje progresyje, kere podwajajōm stawkã.Czytej cŏłość → abo twōj bankrollpieniōndzeBankrollCŏłko suma ôdłożōno na granie. Zarzōndzanie bankrollym to je decydowanie, wiela z niego ryzykować na jedyn zakłŏd i na jednõ sesjã.Czytej cŏłość →. W dłōgij przegranyj sesji stawka rośnie cŏły czas.
Matymatyka na wesoło
Nojpiyrw sprōbuj je rozwiōnzać samymu. Kożde rozwiōnzanie je zwiniyte; rozwiń je, kej bydziesz chcieć.
Grŏsz systymym d’Alemberta na czerwōnezakłŏdCzerwōneSzansa prosto na 18 czerwōnych numerōw. Po francusku: rouge.Czytej cŏłość → bez 50 spinōw, zaczynajōnc ôd jednyj jednostkipieniōndzeJednostkaBazowo stawka, w keryj liczy system abo grŏcz. Progresyje ôpisuje sie w jednostkach, coby pasowały do kożdego stołu.Czytej cŏłość →, i nikej niy wygrŏwŏsz zakładu za jedna jednostka (po takij wygranyj stawka niy miałaby kaj spaś niżyj). Kōńczysz z 27 przegranymi i 23 wygranymi. Wiela jednostek mosz na plusie abo na minusie? A przi 29 przegranych i 21 wygranych?
Pokŏż rozwiōnzanie
Ôdpowiydź +13 jednostek przi 27 przegranych, −15 jednostek przi 29. Dwa spiny na piyńćdziesiōnt, kere poszły inakszij, kosztujōm 28 jednostek.
Ôznacz bez D przegrane minus wygrane. Wynik wynosi (N − D²)/2 − D dlŏ N spinōw. Przi 27 przegranych i 23 wygranych D = 4: (50 − 16)/2 − 4 = 17 − 4 = +13. Przi 29 i 21 D = 8: (50 − 64)/2 − 8 = −7 − 8 = −15.
Czamu ta regla działŏ: stawka to je dycki jedna jednostka plus dotychczasowe przegrane minus dotychczasowe wygrane. Kożdo przegrana, kero niyskorszo wygrana znosi, robi pŏra: przegrana za s, a potym wygrana za s + 1, co dŏwŏ netto +1 jednostka, jak pokazuje tabela wyżyj. Z N spinōw robi sie (N − D)/2 takich pŏr, wert +(N − D)/2. D przegranych, kere ôstały, było postawiōnych za stawki 1, 2 … D w drodze do gōry i nikej niy były zniesiōne; kosztujōm 1 + 2 + … + D = D(D + 1)/2. Razym: (N − D)/2 − D(D + 1)/2 = (N − D²)/2 − D.
Kwadrat to je cŏło historyjŏ. Zrōwnowŏżōno sesjŏ płaci pōł jednostki na spin, a kożdy krok ôd rōwnowŏgi kosztuje wiyncyj niż tyn przed nim.
Grŏsz ôdwrōcōnym systymym d’Alemberta na czerwōne bez 100 spinōw, zaczynajōnc ôd jednyj jednostki, a żŏdyn zakłŏd za jedna jednostka nikej niy przegrŏwŏ. Kōńczysz z 52 wygranymi i 48 przegranymi. Kaj stoisz? A przi 60 wygranych i 40 przegranych?
Pokŏż rozwiōnzanie
Ôdpowiydź −38 jednostek przi 52 wygranych, +170 przi 60. Mało nadwyżka wygranych dalij przegrŏwŏ; płaci ino srogŏ.
Ôznacz bez D wygrane minus przegrane. Wynik wynosi (D² − N)/2 + D dlŏ N spinōw.
52 wygrane i 48 przegranych: D = 4, tōż (16 − 100)/2 + 4 = −42 + 4 = −38.
60 wygranych i 40 przegranych: D = 20, tōż (400 − 100)/2 + 20 = 150 + 20 = +170.
Czamu: kożdo wygrana, kero niyskorszo przegrana znosi, robi pŏra: wygrana za s, a potym przegrana za s + 1, co dŏwŏ netto −1. D wygranych, kere ôstały, było postawiōnych za stawki 1, 2 … D w drodze do gōry i nikej niy sōm zniesiōne; przinoszōm D(D + 1)/2. Z N spinōw robi sie (N − D)/2 pŏr, tōż suma wynosi D(D + 1)/2 − (N − D)/2 = (D² − N)/2 + D.
To je regla ôryginalnego systymu d’Alemberta z ôbrōcōnymi znakami: tam rōwnowŏga wygrŏwŏ pōł jednostki na spin, a brak rōwnowŏgi je karany; sam rōwnowŏga kosztuje pōł jednostki na spin, a brak rōwnowŏgi je nagradzany.
Chwila ôddychu

Miano ôd matymatyka, kery sie pomylōł ze monetōm.
Źrōdła
- RouletteDoc. Ôpis strategiji i przikłady.
- Roulette77. Ôpis strategiji i przikłady.
- d’Alembert, J. “Croix ou pile.”
- Ethier, S. N. The Doctrine of Chances: Probabilistic Aspects of Gambling.
- Epstein, R. A. The Theory of Gambling and Statistical Logic, 2nd ed.