Historyjŏ systemōw do ruletki
Dwa stulecia ludzi, kerzi spisowali regle zmiany stawki.

Martingale je z XVIII wieku; d'Alembert nosi miano matymatyka, kery go niy lubiōł; Labouchère to hobby wiktoriańskigo polityka. Żŏdyn z nich wtedy tyż niy działoł.
Martingale
Miano je ze prowansalskigo hazardowego slangu (à la martegalo, «po modzie ludzi ze Martigues», kerych mieli za przisłowiowo lekkomyślnych) i znaczy zakłŏd z podwajaniym; we francuskich słownikach je ôd lŏt 60. XVIII wieku. Thorp (1984), za American Heritage Dictionary, podŏwŏ drugie ludowe wyjaśniynie: z ludzi ze Martigues sie śmiali skuli dziwnych zwykōw, miyndzy inkszymi sznurowanio galot ze zadku, tōż to porzekadło zaczło znaczyć «na śmiyszno modã». We Paryżu XVIII wieku to już była przestroga: Casanova ôpisuje, jak straciōł majōntek przi podwajaniu we faraōnie we Wenecyji we latach 50. XVIII wieku. Matymatyka tego, czamu system niy działŏ – limit stołustōłLimit stołuNojmyńszy i nojsrogszy dozwolōny zakłŏd. To maksimum zatrzimuje progresyje, kere podwajajōm stawkã.Czytej cŏłość → i skōńczōny bankrollpieniōndzeBankrollCŏłko suma ôdłożōno na granie. Zarzōndzanie bankrollym to je decydowanie, wiela z niego ryzykować na jedyn zakłŏd i na jednõ sesjã.Czytej cŏłość → – rozumieli już we latach 70. XVIII wieku. We teoryji prawdopodobiyństwamatymatykaPrawdopodobiyństwoSzansa wyniku, ôd 0 do 1 abo ôd 0% do 100%. Jedyn numer: 1/37 = 2,70%.Czytej cŏłość → „martyngałstrategijŏMartingaleProgresjŏ, kero podwajŏ zakłŏd po kożdyj przegranyj. Co robi, a czego niy, ôpisuje dziŏł Strategije.Czytej cŏłość →” stoł sie we latach 30. XX wieku technicznym terminym na sprawiedliwo grãmatymatykaSprawiedliwo graGra, w keryj żŏdno strōna niy mŏ przewŏgi: kożdy zakłŏd mŏ ôczekiwanõ wartość zero.Czytej cŏłość →, a ruletkowy Martingale niczym takim niy je.

D'Alembert
Jean le Rond d'Alembert twierdziōł we Encyclopédie (1754), iże po seryji ôrłōw reszka stŏwŏ sie barzij prawdopodobno, co je wczesnym sformułowaniym złudzynio grŏcza bez piyrszorzyndnego matymatyka. System granio, kery przidŏwŏ jednostkãpieniōndzeJednostkaBazowo stawka, w keryj liczy system abo grŏcz. Progresyje ôpisuje sie w jednostkach, coby pasowały do kożdego stołu.Czytej cŏłość → po przegranyj i ôdejmuje jednã po wygranyj, nazwali jego mianym niyskorsi grŏcze, kerzi mieli to samo przekōnanie. Ôn sōm go niy wymyślōł i we swoje lepsze dni by go ôdciepnōł.
Labouchère
Henry LabouchèrestrategijŏLabouchèreSystem skryślań: napisz ciōng liczb, stawiej sumã ôbu kōńcōw, skryśl je po wygranyj, dopisz przegranõ stawkã po przegranyj.Czytej cŏłość → (1831–1912), redachtōr, właściciel teatru i poseł Partyje Liberalnyj, rozszyrzōł system skryślań we londyńskim towarzystwie we latach 70. XIX wieku i podobno go używoł we Monte Carlo. Metoda, we keryj sie spisuje linijã liczb i stawiŏ sumã skrajnych, je starszo ôd niego. Jego nazwisko sie prziczepiło, bo bōł znany ze inkszych rzeczy i bo system mŏ rzŏdko włŏsność, iże zwykle działŏ, beztoż ô nim gŏdali przi wieczerzy.
Casanova przegrywŏ, podwajajōnc we faraōnie. Martingale je już stary.
D'Alembert wydŏwŏ złudzynie, kere niyskorzij jako system nosi jego miano.
„Martingale” przichodzi do francuskich słownikōw jako hazardowy slang.
Labouchère rozszyrzŏ skryślania we Londynie.
Progresyje Fibonacciego i Paroli pokazujōm sie we podryncznikach hazardu.
Systymy „sektorowe”, ôparte na układzie koła, sprzedŏwane bez pocztã.
Halmos, uczeń Dooba, dowodzi, iże żŏdyn system granio niy zmiyni niykorzystnyj gry na korzystno.
Kōmputery symulujōm kożdy system. Wszyjske dajōm −1/37 ôbrotu.
Te same systymy sprzedŏwane we internecie, z tymi samymi wynikami, symulowane we przeglōndarce na tyj zajcie.
XX wiek
FibonaccistrategijŏFibonacciProgresjŏ, kero idzie podug ciōngu 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13…: jedyn krok do przodku po przegranyj, dwa kroki nazŏd po wygranyj.Czytej cŏłość → i ParolistrategijŏParoliDodatnio progresjŏ: podwōj po wygranyj, zacznij ôd nowa po przegranyj abo po trzech wygranych po sobie. Tyż: ôdwrōcōny Martingale.Czytej cŏłość → prziszły do podryncznikōw hazardu kole 1900. Postrzodek stulecio prziniōs systymy sprzedŏwane bez pocztã, kożdy z ôpiniōm kliynta i gwarancyjōm zwrotu pieniyndzy, i piyrsze symulacyje na kōmputrze, kere pokŏzały to, co już gŏdała matymatyka. Dowōd, iże żŏdyn system niy może działać, już bōł: Joseph Doob (1936) i Paul Halmos (1939) pokŏzali, iże żŏdno regla wybiyranio, kej i wiela stawiać, niy zmiyniŏ ôczekiwanego wyniku sprawiedliwyj ani niykorzystnyj gry, a przeglōnd Thorpa ze 1969 roku przedstawiōł te warunki tak, jak je potkajōm grŏcze. Ôd tamtego czasu systymy sie niy zmiyniły; marketing przeszeł z broszur na wideo.

Myt: strategijŏ, kero dycki wygrywŏSystem Fibonacciego w ruletce
Czamu przetrwały
System dŏwŏ grŏczowi cosik do roboty i historyjõ do ôpowiadanio. Wiynkszo czyńść sesyji przi wiynkszości systymōw kōńczy sie małōm wygranōm, co je lepszo historyjŏ aniżeli arytmetyka. Przegrane sesyje sōm rzadsze i ludzie je pamiyntajōm jako pecha. Marketing niy musi cyganić ô szansach; styknie, iże pokŏże wygrano sesyjõ, a tych je moc. Kōntrargumynt, 2,70% ôbrotupieniōndzeÔbrōtCŏłko suma postawiōno bez sesjã abo bez jakiś czas, razym z zaś postawiōnymi wygranymi. Tyż: handle, action.Czytej cŏłość →, je dostympny ôd 1843 i nikej niy bōł tak przekōnujōncy jak szczynśliwo noc.
Systymy na przedej
Handel we XX wieku dołożōł swoje schymaty, kożdy to je nowy układ tych samych ujymnych zakładōw. Phase One sprzedŏwali za $25 plus 10% wygranych kupca, z ôbietnicōm Phase Two po wpłaceniu $500 i „Inner Circle” za $5 000. Żŏdyn z nich niy zmiyniŏ arytmetyki: ôczekiwano wartośćmatymatykaÔczekiwano wartośćStrzedni wynik na zakłŏd na dłōgo metã. −1/37 stawki przi kożdym standardowym europejskim zakładzie.Czytej cŏłość → seryje zakładōw je sumōm ich ôczekiwanych wartości.
Tyn, co niy je systymym
Regle stopu: ustalić z gōry, wiela przegrać abo wygrać, i ôdyjść. Czynsto sie je sprzedŏwŏ jako czyńść systymu i to je jedyno czyńść, kero cosik robi, bo zmyńszajōm ôbrōt. Niy majōm patrōna, co pasuje.
Pytania
Martingale, ô stulecie abo wiyncyj. Podwajanie po przegranyj to piyrszy pomysł, na kery kożdy wpadnie.
D'Alembert bōł nojbliżyj, bez przipadek. Pascal, Fermat, Huygens, Bernoulli i Laplace wyjaśnili, czamu systymy niy działajōm.
Bo wiynkszo czyńść sesyji kōńczy sie wygranōm, a wideo z wygranōm sesyjōm je tanie we zrobiyniu.
Chwila ôddychu

Dwa stulecia nazwisk. Jedna liczba.
Źrōdła
- Thorp, E. O. „Optimal gambling systems for favorable games.”
- Thorp, E. O. The Mathematics of Gambling.
- Doob, J. L. „Note on probability.”
- Halmos, P. R. „Invariants of certain stochastic transformations: the mathematical theory of gambling systems.”
- d'Alembert, J. „Croix ou pile.”
- Schwartz, D. G. Roll the Bones: The History of Gambling.
- Kavanagh, T. M. Dice, Cards, Wheels: A Different History of French Culture.
- Bollman, M. Mathematics of the Big Four Casino Table Games: Blackjack, Baccarat, Craps, & Roulette.