Joseph Jagger: strategijŏ w Monte Carlo

Co pokazujōm dokumynty

Joseph Hobson Jagger urodziōł sie 2 września 1830 we Shelf, miyndzy Bradford a Halifaxym. Kej mioł dwadzieścia lŏt, ôżyniōł sie z Matildōm Townend; mieli sztwiyro dzieci. Cŏłke życie robiōł we handlu suknym: jako magazynier, jako spōlnik we zakładzie klejynio przyndzy ôsnowowyj, jako wykōńczŏcz tkanin we Manchesterze. Spis ludności z 1861 roku nazywŏ go agyntym, co handluje bawełnōm i wełnianymi tkaninami, a jego testamynt z 1881 roku fabrykantym. Żŏdyn dokumynt niy nazywŏ go inżyniyrym. To słowo, tak jak „mechanik”, je ze ksiōnżek ô Monte Carlo.

We kwietniu 1860 jego manchestersko firma upadła, a „London Gazette” wymiyniła go miyndzy niywypłacalnymi dłużnikami, kerych sprawy mieli rozpatrzić na zōmku we Lancasterze. Jego nojmodsze dziecko miało dwa lata. Jego biografka Anne Fletcher, prapraprawnuczka brata Jaggera i historyczka dziedzictwa, znŏlazła te ôgłoszynia i ustaliła, iże familijŏ spłacała dugi jeszcze piytnŏście lŏt niyskorzij. Niy znŏlazła żŏdnego bankructwa we roku 1880 ani 1881, chocia pŏrã gazet je tam niyskorzij dało.

Historyjŏ we piyrszyj drukowanyj wersyji

Nojwczaśniejszo relacyjŏ to Monte Carlo Anecdotes and Systems of Play Victora Bethella (1901). Bethell nazywŏ go „Jaggers”, pisze, iże bōł ze Yorkshire i z zawodu mechanikiym, i niy podŏwŏ ani miana, ani roku. We jego ôpowieści Jaggers wynajōn szejściu pisŏrzy, posadziōł ich przi roztōmajtych stołach, coby bez cŏłki dziyń zapisowali kożdy numer, i po miesiōncu znŏlŏz słaby pōnkt we kożdym kole. Ôn i jego ludzie wygrali £120 000. Kasyno zaczło co noc przenosić koła ôd stołu do stołu, a Jaggers ôdrōżniŏł je po drobnych znakach, rysie abo plamce we lakierze. Straciōł £40 000 z wygranyj i ôdjechoł z kole £80 000, co przi ôwczesnym kursie 25 frankōw za funta dŏwŏ dwa milijōny frankōw. Jedyno data u Bethella to stwierdzynie, iże wszyjsko to sie stało „wiyncyj jak dwadzieścia lŏt tymu”.

Bethell pisoł dwie dekady po tym, co sie stało, i niy wymiyniŏ żŏdnego świadka. Fletcher przeszukała lokalne, krajowe i zagraniczne gazety i niy znŏlazła żŏdnyj wzmianki ô wygranyj, a kej jij ôjciec napisoł do kasyna, ôdpowiedzieli mu, iże dokumynty z tego czasu były zniszczōne.

Jak historyjŏ rosła

Kożdy niyskorszy autor cosik przidŏwoł i to właśnie te przidatki znŏ wiynkszo czyńść ludzi.

Kej tam bōł

Fletcher datuje piyrszõ wizytã na rok 1880 abo 1881 na podstawie sztyrech dowodōw. We spisie ludności z kwietnia 1881 Jaggera niy ma we włŏsnym dōmu, a jako głowa je wpisano baba. Notarialny akt z siyrpnia 1881 wymiyniŏ go pod adresym 6 Greaves Street we Bradford, we dōmu, kery kupiōł we tym samym roku, a we ôktoberze spisoł testamynt czowieka z majōntkiym. Sztwŏrty dowōd to jedyno rzecz, co ôstała: pamiōntkowy klucz we ôzdobnym pudełku, kery trzimie familijŏ. Inskrypcyjŏ, ôd jego „kamratōw i wielbicieli”, gŏdŏ ô jego powodzyniu we ruletce przeciw bankowi we Monte Carlo, „rozciōngajōncym sie na sztyry lata”, i mŏ datã 1 moja 1884.

Fletcher czytŏ to jako pŏrã pobytōw miyndzy tak kole 1880 a 1884 rokiym, a niy jedyn tydziyń. Jak dłōgo ôbserwowoł i jak dłōgo grŏł, niy je nikaj zapisane.

Fto z nim pojechoł

Szejściu pisŏrzy Bethella nic niy potwiyrdzŏ, a Fletcher zauważŏ, iże we sali było wtedy ino sztyry abo piyńć stołōw do ruletki. Podug jednyj familijnyj tradycyje, spisanyj ôd kamrata, kery widziŏł listy zniszczōne niyskorzij, pojechoł z nim nojstarszy syn Alfred. Fletcher przidŏwŏ bratanka, Oatesa Jaggera, maszinisty na kolei, na podstawie jego niyskorszego bogactwa, kerego nikt niy wyjaśniōł; to je jij wniosek. Inkszo gałōnź familije dycki gŏdała, iże pojechoł ze swojim brygadzistōm. Pieniōndze na wyjazd pożyczyli ôd krewnych; ô jednym z nich, kuzynie, wiadomo z nazwiska, iże bōł spłacōny.

Co zrobiło kasyno

Sam tyż piyrszym źrōdłym je Bethell. Pisze, iże kasyno zaczło ôd przestawianio kōł co noc ôd stołu do stołu, a kej to niy pōmogło, posłało czowieka do paryskij firmy, kero je robiła. Firma zbudowała nowy zestaw kōł z ruchomymi ściankami, tak iże przegrōdkasprzyntPrzegrōdkaJedna z 37 numerowanych przegrōdek na rotorze. Tyż: slot, miseczka.Czytej cŏłość →, kero jednego dnia stoła naprzeciw zerakołoZeroJedyno zielōno przegrōdka, kerõ niy pokrywŏ żŏdno szansa prosto, tuzin ani kolumna; źrōdło przewŏgi kasyna. Tyż: pojedyncze zero, 0.Czytej cŏłość →, nastympnego mogła stoć kaj indzij. Polovtsoff, kery we latach 30. XX wieku bōł przewodniczōncym International Sporting Club we Monte Carlo, gŏdŏ to samo: nowe koła z wymiynnymi czyńściami, przestawianymi kożdego dnia. Stare koła wymiynili, a niy naprawili.

Ranne sprawdzanie kożdego koła wagerwasōm je dobrze poświadczōne. Adolphe Smith ôglōndoł to kole 1912 roku, a Polovtsoff ôpisuje to we 1937. Żŏdyn z nich niy gŏdŏ, iże to sie zaczło ôd Jaggera, i żŏdyn dokumynt kasyna niy wiōnże z nim żŏdnego z tych krokōw.

Casino de Monte-CarloFizyczne mierzynie koła

Jak srogie musi być skrziwiynie

Strategijŏ Josepha Jaggera we ruletce polegała, jak gŏdŏ ôpowieść, na stawianiu na numery, kere koło woli, a to sie ôpłŏcŏ dopiyro wyżyj jakigoś progu. Zakłŏd na jedyn numerzakłŏdJedyn numer (straight up)Jedyn numer, płaci 35:1.Czytej cŏłość → płaci 35 do 1, tōż numer musi wygrywać czynścij aniżeli rŏz na 36 spinōw, zanim zakłŏd na niego cokolwiek prziniesie. Na rzetelnym kole z jednym zerym wygrywŏ rŏz na 37.

Przijmijmy, iże pisŏrze zapisowali jedno koło bez miesiōnc po 500 spinōw na dziyń: 15 000 spinōw. Rzetelny numer by wypŏd kole 405 razy, plus minus 20. Numer, kery by wypŏd 465 razy, byłby ô trzi take „plus minus” do przodku, a tego samo szczyńście prawie nikej niy dŏwŏ. Taki numer wygrywŏ tak kole rŏz na 32 spiny, a zakłŏd na niego prziniesie 11,6%: 36 żetonōwpieniōndzeŻetonZnak, kery wŏży stało suma; kładzie sie go na pole zakładōw, coby postawić zakłŏd. Tyż: check.Czytej cŏłość → nazŏd za kożde 32,3 postawiōne. Miesiōnc cierpliwego rachowanio styknie, coby znŏjść wadã takij srogości, i je za krōtki, coby znŏjść moc mynszõ. 500 spinōw na dziyń to założynie do rachunku; nikt niy zapisoł, jak gibko szły tamte stoły.

Wielkość prōbyZakłŏd na jedyn numer (straight up)

Niyskorzij

Jagger niy kupiōł palastu. We 1881 roku kupiōł dōm przi 6 Greaves Street we Little Horton we Bradford, a we nastympnych tak kole dziesiyńciu latach, podug rachunkōw Fletcher, przinojmnij trzidziyści dwa szyrygowe dōmy niydaleko, kere wynajmowoł abo w kerych miyszkali krewni. Fletcher myśli, iże kole jednyj trzecij pieniyndzy ôddoł dwōm chłopōm, kerzi z nim pojechali. Nic niy pokazuje, coby kej ôgłosiōł wygranõ publicznie. Umar przi 25 Greaves Street 25 kwietnia 1892, we wieku 61 lŏt; akt śmierci podŏwŏ cukrzicã. Je pochowany przi Bethel Chapel we Shelf, niydaleko placu, kaj sie urodziōł. Wartość netto jego spadku była £1 710.

Śpiywka

„Czowiek, kery rozbiōł bank we Monte Carlo” zaśpiywali piyrszy rŏz we 1892 roku, roku śmierci Jaggera, i jego familijŏ dłōgo wierzyła, iże śpiywka je ô nim. Niy była. Fred Gilbert jã napisoł po seryji Charlesa Wellsa z 1891 roku, ô keryj moc pisały gazety (uwidź Czowiek, kery rozbiōł bank). Charles Kingston zauważōł to samo we 1925 roku: ta cześć prziszła na szwindlera, kery prziszeł po czowieku ze Yorkshire.

Pytania